Baldur's Gate Wiki
Advertisement

Neverwinter- zwane także Miastem Wprawnych Rąk oraz Klejnotem Północy jest metropolią położoną w północno-wschodniej części Wybrzeża Mieczy. Jest głównym miejscem akcji w grach takich jak Neverwinter Nights i Neverwinter Nights 2. Neverwinter jest uważane przez wielu, włączając uczonego podróżnego pisarza Volo, za jedno z najbardziej kosmopolitycznych, ucywilizowanych i cieszących się dobrą reputacją miast. Miasto jest także członkiem Przymierza Lordów, dlatego Lord Nasher utwierdza wszystkich w przekonaniu, że miasto jest dobrze chronione nie tylko murami, lecz także barierami fizycznymi i psychicznymi mającymi za zadanie chronić ludzi przed ewentualną infiltracją ze strony Luskanu, rywala Neverwinter. Mapy miasta, które zawierają małe kręte ścieżki nie są dystrybuowane, aby utrudnić luskańskim szpiegom wtargnięcie do miasta.

Miasto zostało nazwane Neverwinter, co na polski można przetłumaczyć jako Nigdy-zima. Nazwa wzięła się od ciepłego klimatu, jaki panuje w obrębie miasta. Mimo że miasto leży na dalekiej i mroźnej północy, jest ogrzewane przez przepływającą Rzekę Neverwinter, która wypływa z Góry Hotenow w Lesie Neverwinter, gdzie jest podgrzewana przez zamieszkujące w środku żywiołaki ognia. Bez tych pożytecznych stworzeń, rzeka zamarzłaby, co poskutkowałoby także zamarznięciem wszystkich zasobów wodnych miasta.

Miastem rządzi Lord Nasher Alagondar ( o czym można przekonać się w grze neverwinter Night), starzejący się były poszukiwacz przygód i zarazem pobożny czempion Tyra.[1] Pomimo, że Neverwinter jest bogatą metropolią i słynie z mistrzowsko wykonanych lamp z kolorowego szkła, niezawodnych i precyzyjnych zegarów wodnych oraz delikatnej biżuterii, jego mieszkańcy, wyznawcy Tyra promują takie cechy jak sprawiedliwość, uczciwość i gorliwość.

Neverwinter zostało założone w Roku Szronu pod nazwą Eigersstor[2] przez Halueth'a Never'a.[potrzebne źródło] Nazwy Neverwinter mieszkańcy zaczęli używać dopiero w latach pomiędzy 191 DR a 306 DR.

Gdy Neverwinter było już dobrze prosperującym ośrodkiem miejskim, jego wojska zostały zaangażowane w bitwę z Królem Cieni. Żaden z członków oddziałów wysłanych do walki nie przeżył, jednakże Fort Locke zdołał przetrzymać demoniczne oblężenie.[3]

W 1372 DR miasto uległo zarazie znanej jako Wyjąca Śmierć. Choroba nie dała się uleczyć nawet za pomocą magii, co w konsekwencji doprowadziło do śmierci większości populacji miasta. Lekarstwo w końcu zostało odnalezione, lecz nim to nastąpiło, skutki epidemii okazały się katastroficzne.[4] Wyjąca Śmierć stała się także prekursorem otwartego konfliktu Neverwinter z Luskanem. Głównym winowajcą wojny okazał się jednak ostatecznie Sarrukh zwany Królową Moragą, nie, jak pierwotnie uważano, Bractwo Tajemnic. Wojna została zażegnana dzięki wysiłkom tajemniczego Bohatera Neverwinter, choć stosunki pomiędzy tymi dwoma miastami nadal pozostały napięte.[4]

Pomimo tego relacje pomiędzy Neverwinter i Luskanem ustabilizowały się, aż do czasu, gdy chciwy i zachłanny mag z Bractwa Tajemnic mieniący się Czarnym Gariusem zapragnął podbić Neverwinter za pomocą armii umarłych rzekomo w imieniu Króla Cieni. Ostatecznie, poszukiwacz przygód znany jako Kalach-Cha położył kres planom Gariusa i pokonał Króla Cieni raz na zawsze.

Advertisement