Baldur's Gate Wiki
Advertisement

Anauroch- Wielkie Morze Piasku to magiczna pustynia w północnym Faerûnie. Na pustyni rozsiane są szczątki po niezwykle potężnym Imperium Netheryjskim. Ponad siedemnaści stuleci temu ich latające enklawy rozbiły się o ziemię, gdy najlepszy mag imperium Karsus popełnił desperacki krok ku zakończeniu wojny z faerimmami próbując wyrwać boską esencję ówczesnej bogini magii Mystryl, co spowodowało poważne uszkodzenie Splotu i ostatecznie zanik magii na całym Torilu na pewien czas. Od tego czasu Anauroch stale się rozszerzała grzebiąc pod zwałami piasku sąsiednie krainy.

Jedyne osoby, które mogą nazwać Wielkie Morze Piasku domem to nomadyczne plemiona Beduinów i mały garnizon Zhentarimów utworzony w celu patrolowania i obrony oaz położonych wzdłuż Czarnego Szlaku. Poza tym drobni, zdegenerowani ludzie zwani D'tarigami[2] należą do głównych mieszkańców pustyni, żyjąc na jej skraju i utrzymując kontakty z mieszkańcami krajów otaczających Anauroch.

Dnia 20 Nightal 1372 DR enklawa Thultanthar (zwana także jako Pomrok) przeszła z Planu Cienia na Plan Materialny materializując się nad Złowieszczym Lasem by następnie przelecieć nad Mieliznę Pragnienia i na stałe zatrzymać Shadovarów w Faerûnie.

Nomadyczni Beduini to prości z natury ludzie. Utrzymują się z przeprowadzania i opiekowania się karawanami na ukrytych szlakach handlowych prowadzących przez Anauroch. Mieszkają na pustkowiach podróżując z oazy do oazy. Nomadzi są podzieleni na tuziny mniejszych plemion, na czele których stoją szejkowie, wybierani na to stanowisko nie ze względu na bogactwo, ale ze względu na wielkość i kondycję ich stada. Beduini są ludźmi dobrej natury, szlachetni, jednak wtargnięcie Shadovar nad ich domami zakłóciło powszechny porządek w kulturze nomadów. Nieufni wobec magii w najlepszych dla nich czasach[3], teraz muszą zmagać się z niezwykle potężną magiczną siłą przekształcającą ich naturalne środowisko w urodzajne gleby.

Zawsze żądni zysku Zhentarimowie ciężko i długo walczyli o zabezpieczenie szlaków handlowych dla ich karawan, prowadzących przez pustynie. Północne drogi prowadzące wzdłuż Wysokiego Lodu są zamieszkane przez zbyt duże ilości wszelkiego rodzaju potworów, żeby można było z nimi walczyć, zaś południowe trasy często są najeżdżane przez humanoidalnych najeźdźców i są kontrolowane przez Doliny wraz z Cormyrem, co udaremnia ich wysiłki. Po latach męczarni Zhentarimowie utworzyli szlak handlowy prowadzący przez oazy w Mieczu - piaszczystym południowym regionie Anauroch. Garnizon bezustannie walczy, żeby utrzymać swoje terytorium, a nawet zdołał je rozszerzyć pomimo lat prowadzenia wojen z Beduinami.

Pod wydmami Anauroch czai się to co pozostało ze złych faerimmów, rasy jaszczurzych czarowników z niemal niezrównanym opanowaniem Sztuki, długo uwięzionych w magicznej skorupie zwanej Ścianą Shaarnów. Zapomniani faerimmowie w końcu zdołali przerwać barierę dzielącą ich od świata zewnętrznego i mogli dalej kontynuować swą destrukcyjną kampanię, lecz zostali pokonani przez połączone siły Evereski, Evermeet, Zachodnich Ziem Centralnych, Wybrańców Mystry i Shadovar. Teraz pojedyncze jednostki faerimmów są porozsiewane po Anauroch i nie zagrażają już nikomu.

Wypaczeni przez swój pobyt na Planie Cienia, starożytni Netheryjscy Magowie z Thultantharu, bardzo pragną uczynić z jałowego Anauroch płodny i żyzny teren, który niegdyś stanowił Imperium Magów. Shadovar mają złożone społeczeństwo na czele którego stoi Najwyższy wraz ze swoimi Książętami Pomroku. Wszyscy żyją ze sobą w zgodzie dążąc do wyznaczonego sobie celu, zahartowani przez stulecia przebywania na Planie Cieni. Mają wszystko co potrzeba, co pozwala im nie zwracać uwagi na będących poniżej nich Beduinów i Zhentarimów.

Advertisement